106 n.e. · Sarmizegetusa, Dacja
Stolica Dacji padła po odcięciu dopływu wody; król Decebal odebrał sobie życie, by nie dostać się do niewoli, co zakończyło niepodległość Dacji.
Pokój z 102 n.e. zostawił Decebalowi królestwo, a Rzymowi poczucie krzywdy. Gdy Decebal wystąpił przeciw sojusznikom Rzymu i odbudował to, czego zabraniał traktat, Trajan wrócił w 105 roku ze znacznie większymi siłami i bez zamiaru negocjowania.
Sarmizegetusa Regia leżała wysoko w Górach Orăștie, otoczona twierdzami i tarasowymi sanktuariami — polityczne i religijne centrum królestwa.
Rzymianie zdobywali kolejno okoliczne forty i zacisnęli pierścień, a potem zrobili to, co przesądziło sprawę: przecięli rury doprowadzające wodę do cytadeli.
Wraz z dopływem wody upadła obrona. Miasto zdobyto i spalono, a Decebal uciekł na północ z niewielką świtą. Dopędzony przez jazdę rzymską, odebrał sobie życie, by nie dostać się do niewoli — tę scenę przedstawia Kolumna Trajana i to dzięki niej znamy twarz żołnierza oddziałów posiłkowych, który dotarł do niego pierwszy.
Tu skończyła się niezależność Dacji. Królestwo stało się prowincją Dacja, jego złoto trafiło do Rzymu, a wojnę upamiętniono w stolicy z rozmachem, który mówi, jak wiele było warte to zwycięstwo.
Scenariusz to obrona pod presją, która z czasem tylko rośnie: Dacja jest najsilniejsza na początku i za swoimi murami, a Rzym wygrywa, odcinając to, co utrzymuje obronę przy życiu.
Z historii pochodzą strony, dowódcy i oblężenie. Karty, energia i tury to własny język gry, a oblężenie, które trwało tygodnie, staje się partią na kilka minut.