101 n.e. · Tapae, Dacja
Ponowna bitwa pod Tapae w czasie pierwszej wojny dackiej Trajana, gdy Rzym forsował przełęcz w stronę serca Dacji.
Trajan przekroczył Dunaj w 101 n.e., by odwrócić ugodę Domicjana. Droga do Dacji prowadziła przez tę samą przełęcz, którą trzynaście lat wcześniej sforsował Tettius Julianus, a Decebal przez cały okres pokoju przygotowywał się właśnie na to.
Rzymianie po ciężkich walkach ponownie sforsowali przełęcz. Kasjusz Dion przekazuje szczegół, dzięki któremu bitwa zapadła w pamięć: gdy zabrakło bandaży, Trajan podarł własne szaty dla rannych, a potem kazał wznieść ołtarz, przy którym co roku miano oddawać cześć poległym.
Było to rzymskie zwycięstwo, okupione wysoką ceną i samo w sobie nierozstrzygające. Pierwsza wojna zakończyła się w następnym roku warunkami, które Decebal przyjął i których nie dotrzymał.
Druga bitwa pod Tapae otworzyła drogę w głąb Dacji i wyznaczyła wzór metody Trajana: zdobyć teren, utrzymać go, budować i wracać. Druga wojna, w 105 roku, dokończyła to, co zaczęła pierwsza.
Scenariusz to ta sama przełęcz, o którą walczy się po raz drugi, a obie strony wiedzą, co wydarzyło się wcześniej: Dacja jest przygotowana, Rzym jest zdeterminowany i ma większe zasoby.
Z historii pochodzą strony, dowódcy i miejsce akcji. Karty i ekonomia tur należą do gry; partia jest krótką, czytelną wersją długiego i kosztownego starcia.