30 p.n.e. · Aleksandria, Egipt
Po Akcjum legiony Oktawiana zajęły Aleksandrię; Antoniusz i Kleopatra zginęli, a Egipt Ptolemeuszy przypadł Rzymowi.
Bitwa pod Akcjum w 31 p.n.e. nie zakończyła wojny, a jedynie ją rozstrzygnęła. Antoniusz i Kleopatra uciekli do Egiptu z resztkami floty, a Oktawian potrzebował roku, by uporządkować sprawy Italii i swoich legionów, zanim ruszył za nimi.
Egipt był ostatnim królestwem hellenistycznym i najcenniejszym łupem w basenie Morza Śródziemnego. Już samo jego zboże było dla Rzymu wystarczającym powodem, by chcieć nim władać bezpośrednio.
Oktawian ruszył na Aleksandrię latem 30 p.n.e. Antoniusz wygrał niewielkie starcie jazdy pod miastem, ale następnego dnia jego pozostała flota i jazda przeszły bez walki na stronę Oktawiana, a za nimi poszła piechota.
Prawdziwej bitwy o Aleksandrię nie było. Antoniusz odebrał sobie życie na fałszywą wieść o śmierci Kleopatry; Kleopatra, trzymana pod strażą i mając przed sobą triumf w Rzymie, zabiła się kilka dni później.
Egipt stał się prowincją rzymską, zarządzaną jako osobista domena cesarza. Skończyły się trzy stulecia panowania Ptolemeuszy, a wraz z nimi ostatnie z królestw, które wykroili dla siebie wodzowie Aleksandra. Cztery lata później Oktawian został Augustem.
Scenariusz to upadek pozycji, której nie da się utrzymać, a nie wyrównana rywalizacja: problemem Egiptu jest to, że jego siły wciąż odpływają, problemem Rzymu — przycisnąć, zanim cokolwiek uda się odbudować.
Z historii pochodzą strony, dowódcy i zakończenie. Ponieważ historyczna bitwa była w dużej mierze rozpadem, grywalna wersja jest pomysłem gry: daje Egiptowi walkę, której prawdziwa obrona nigdy nie stoczyła.