MÖ 320 · Memfis yakınlarında Nil, Mısır
I. Ptolemaios, Nil’i naip Perdikkas’a ve İskender’in kraliyet Makedon ordusuna karşı tuttu; başarısız geçiş denemeleri binlerce cana mal oldu, Perdikkas kendi subayları tarafından öldürüldü ve Mısır, Ptolemaios hanedanının elinde güvenceye alındı.
İskender MÖ 323’te işleyen bir veraset düzeni bırakmadan öldü. Kraliyet ordusunu ve naipliği elinde tutan Perdikkas imparatorluğu bir arada tutmaya çalıştı; Mısır’ı yöneten Ptolemaios ise onu kendi malı yapmakla meşguldü; İskender’in cenaze alayını yolundan çevirip naaşı Mısır’a götürmek de buna dahildi.
Bu bir hırsızlık olduğu kadar bir meşruiyet iddiasıydı da ve aralarındaki savaşı kaçınılmaz kıldı.
Perdikkas, kraliyet Makedon ordusunu güneye getirdi ve Ptolemaios’u Nil’i tutar buldu. Bu, bir muharebeden çok bir dizi başarısız geçişti: Pelusium yakınındaki bir kaleye girişim, ardından kaynakların Develer Kalesi dediği ve Ptolemaios’un bizzat savunduğu müstahkem mevkiye bir saldırı.
En kötüsü Memfis yakınındaki bir geçitte yaşandı; insanlar ve hayvanlar nehir yatağını eşeledikçe nehir beklenenden derin aktı. Antik anlatılar, akıntıya ve timsahlara verilen kayıpları binlerle ifade eder. Perdikkas’ın kendi subayları, aralarında Peithon ve Seleukos da olmak üzere, kısa süre sonra onu çadırında öldürdü.
Ptolemaios, meydan muharebesi kazanmadan Mısır’ı güvenceye aldı ve kurduğu hanedan, Kleopatra’ya kadar üç yüzyıl boyunca orayı yönetti. Bu başarısızlık, İskender’in imparatorluğunu bir arada tutmaya dair gerçek her umudu da sona erdirdi.
Senaryo, geçilmemesi gereken bir hattın savunmasıdır: Mısır her girişimi pahalıya patlatarak kazanır, Makedonya ise gücü tükenmeden geçidi bularak.
Taraflar, komutanlar ve seferin niteliği tarihidir. Kartlar ve tur ekonomisi ise oyunun ondan yaptığı soyutlamadır.