Küçük ama seçkin bir piyade, falanksın dayanıklılığı ve cezalandırıcı savunma karşı hamleleri.
Oyun tarzı: Sparta; savaşta ayakta kalarak, rakibi kötü saldırılara zorlayarak ve dayanıklılığı savaş alanında üstünlüğe çevirerek kazanır.
Denge odağı: Genel koruma yerine Piyade savunması ve karşı hamleler etrafında yeniden ayarlandı.
Spartalı gençler agoge içinde yetiştirilirdi; bu eğitimin merkezinde dayanıklılık, itaat ve askerlik hizmetine hazırlık vardı.
Skiritai, keşif, perdeleme ve Sparta hattının açık kesimlerinde hizmetle anılan dayanıklı sınır askerleriydi.
Okçuluk Sparta’nın imza silahı değildi, ama atıcı birlikler Yunan ordularında yine de destek unsuru olarak yer alabilirdi.
Perioikoi, Lakonya’nın özgür ama yurttaş olmayan sakinleriydi; Sparta’ya savaşta çoğunlukla piyade ve zanaatkâr olarak hizmet ederlerdi.
Spartalı hoplit, mızrak, kalkan, zırh ve miğferle falanks içinde savaşmak üzere eğitilmiş, ağır silahlı bir yurttaş piyadeydi.
Hippeis, Sparta’nın seçme kraliyet muhafızlarıydı; adlarına rağmen klasik anlamda süvari değil, esas olarak seçkin yaya maiyet askerleriydiler.
Polemark, yüksek rütbeli bir askerî görevliydi; Yunan kullanımında bu unvan savaş önderliği ve komuta yetkisiyle bağlantılıdır.
I. Leonidas, MÖ 480’de Termopiller’deki Spartalı direnişine önderlik etmesiyle ünlenen, Agiad hanedanından bir Sparta kralıydı.
Leonidas, Termopiller’den sonra meydan okuyan direnişin simgesi oldu; onun direnişi Yunan ve daha sonra Batı belleğine askerî fedakârlığın bir örneği olarak geçti.
Agoge, Sparta’nın devlet eğitim sistemiydi; savaş için disiplinli, dayanıklı ve itaatkâr erkek yurttaşlar yetiştirmek üzere tasarlanmıştı.
Yunan hoplit savaşı aspis kalkanı etrafında şekillenirdi ve kalkanın disiplinle kullanılması falanksın sağlam kalması için şarttı.
Sparta falanksı, bireysel kahramanlıktan çok birlikteliğe, kalkanların birbirini örtmesine, disipline ve ortak ilerleyişe dayanırdı.
Termopiller, Yunanların sayı üstünlüğünü sınırlamak ve daha büyük bir ordunun avantajını azaltmak için dar bir geçidi kullanmasının en bilinen örneğidir.
Sparta’nın alışılmadık çifte krallığı, miras yoluyla gelen yetkiyi paylaşan iki kraliyet hanesiyle belirleyici bir siyasi kurumdu.
Sık falanks çarpışmasında ayakta kalmak ve hemen karşı hamleye geçmek, düşmanın itişini yerel bir avantaja çevirmek için hayati önemdeydi.
Yunan savaş ve bellek kültürü, polisi ya da savaş hattını korumak için gönüllü olarak yapılan fedakârlığı sıklıkla yüceltirdi.
Yunan hoplit çarpışması çoğu zaman bireysel dövüş için safı bozmaya değil, baskı altında düzeni korumaya dayanırdı.
Sparta ideolojisi hem eğitimde hem de çarpışmada sadeliği, dayanıklılığı ve sert bir kararlılığı öne çıkarırdı.
Sparta’nın askerî ünü dayanıklılık, disiplin ve zor anlarda düzeni terk etmeyi reddetme üzerine kurulmuştu.