MS 101–106 · Dakya (Karpat yaylaları)
Traianus’un iki seferi; mühendislik, tahkimli ordugâhlar ve dağlık arazinin denetimiyle Dakya’yı fethetti. Bu fetih Traianus Sütunu’nda anılır.
Domitianus’un MS 80’lerdeki savaşı, Roma’nın aşağılayıcı bulduğu bir uzlaşmayla bitmişti: kuzeydeki kral Decebalus’a yardım parası ve Romalı mühendisler gönderiliyordu; o da ikisini de tepe kalelerini güçlendirmek için kullanıyordu.
Traianus iktidara bunu tersine çevirme niyetiyle geldi. Dakya’nın altını ve yetenekli bir kralı vardı, üstelik Tuna sınırının hemen karşısındaydı; prestij, güvenlik ve para gerekçelerinin hepsi aynı yönü gösteriyordu.
101–102 yıllarındaki ilk sefer dağ geçitlerini zorladı ve Decebalus’un kabul edip ardından çiğnediği koşullarla sona erdi. 105–106 yıllarındaki ikincisi ise masada hiçbir uzlaşmanın olmadığı bir fetih savaşıydı.
İkisini de meydan muharebesinden çok mühendislik belirledi: Şamlı Apollodoros’un Tuna üzerine kurduğu büyük köprü, boğazlar boyunca açılan yollar ve kale sisteminin geri çekilecek hiçbir yeri kalmayana dek yaylalara yöntemli biçimde ilerletilen yürüyüş ordugâhları.
Dakya bir eyalet oldu ve altını Roma’da Traianus Sütunu’nu da içeren bir inşaat programını finanse etti; bu sütun aynı zamanda seferler için elimizdeki en iyi görsel kaynaktır ve öyle okunması gereken bir resmî anıttır.
Senaryo araziye karşı yöntemi konu alır: Roma inşa edip mevzilerini sağlamlaştırarak ilerler, Dakya ise dağlardaki her adımı değerinden pahalıya mal ederek direnir.
Taraflar, komutanlar ve savaşın karakteri tarihidir. Kartlar, enerji ekonomisi ve tur yapısı ise oyunun kendisine aittir ve iki seferi tek bir kısa maça sığdırır.